بعد از پخت و پز، عملیات ثانویه بیشتر

جیهوانگ پس از اینکه قطعات شما کاملاً از هرگونه مواد چسبنده عاری شدند، فرآیندهای ثانویه متعددی را برای افزایش کنترل ابعادی ارائه می‌دهد، از جمله:

1. خنک‌سازی: قطعات تف‌جوشی شده باید با دقت تا دمای اتاق در یک اتمسفر کنترل‌شده خنک شوند تا از اکسیداسیون جلوگیری شود و خواص ماده حفظ شود.
2. اندازه گذاری و سکه سازی: این فرآیندها می‌توانند دقت ابعادی را بهبود بخشیده و چگالی/استحکام قطعات را افزایش دهند. اندازه گذاری تغییرات ابعادی را کاهش می‌دهد، در حالی که سکه سازی می‌تواند چگالی و استحکام قطعه را افزایش دهد. برخی از مواد ممکن است پس از سکه سازی برای ذوب مجدد ذرات نیاز به پخت مجدد داشته باشند.
3. عملیات حرارتی: این فرآیند می‌تواند سختی، استحکام و مقاومت به سایش قطعات تف‌جوشی شده را افزایش دهد.
4. عملیات سطحی: ماشینکاری: عملیاتی مانند رزوه کاری، سوراخکاری، فرزکاری، سوراخکاری، تراشکاری، قلاویزکاری و برشکاری ممکن است برای دستیابی به ابعاد و ویژگی‌های نهایی انجام شود.
   • عملیات بخار: مقاومت در برابر خوردگی، سختی سطح، مقاومت در برابر سایش را بهبود می‌بخشد و تخلخل را کاهش می‌دهد.
   • اشباع خلاء یا روغن: باعث می‌شود یاتاقان‌های فلزی متخلخل خود روانکار باشند.
   • نفوذ ساختاری: استحکام را بهبود می‌بخشد، تخلخل را کاهش می‌دهد، شکل‌پذیری و قابلیت ماشینکاری را افزایش می‌دهد.
   • اشباع رزین یا پلاستیک: قابلیت ماشینکاری را بهبود می‌بخشد و سطح را برای آبکاری آماده می‌کند.
5. ماشینکاری: عملیاتی مانند رزوه کاری، سوراخکاری، فرزکاری، سوراخکاری، تراشکاری، قلاویزکاری و برشکاری ممکن است برای دستیابی به ابعاد و ویژگی‌های نهایی انجام شود.
6. سنگ‌زنی: شامل فرآیندهایی مانند هونینگ، لپینگ و پولیش برای بهبود سطح نهایی است.
7. آبکاری یا پرداخت: مواد مختلفی می‌توانند به عنوان پوشش نهایی استفاده شوند، از جمله نیکل، کرومات‌های روی، تفلون، کروم، مس، طلا و موارد دیگر.
8. کنترل کیفیت: قطعات معمولاً برای اطمینان از مطابقت با مشخصات و استانداردهای کیفیت مورد نیاز، بازرسی می‌شوند.
9. تراکم ثانویه: برای برخی کاربردها، فرآیندهایی مانند پرس ایزواستاتیک گرم ممکن است برای افزایش بیشتر تراکم قطعات MIM، به طور بالقوه تا 99٪ از تراکم کامل فلز، استفاده شوند.